Brein Support is een expertisecentrum voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH).

Brein Support ondersteunt mensen die schade hebben opgelopen aan het brein, de hersenen.

Zoeken
Broer, zus of kind van
 

Op deze pagina vindt u meer informatie over ondersteuning van familieleden van kinderen/ jongeren met niet-aangeboren hersenletsel (NAH).

'Brusjes-dagen'

Enkele keren per jaar is er een speciale informatiedag voor broers, zussen en kinderen van mensen met NAH. Tijdens deze dagen staat het krijgen van informatie en het uitwisselen van ervaringen centraal.

Mag ik ook ff?

Dit boekje is speciaal voor al die broers en zussen (8-14 jaar) die elke dag te maken hebben met een broer of zus met NAH.

Er gaat vaak veel aandacht naar de persoon met NAH, maar er verandert ook heel veel voor de rest van het gezin, voor JOU dus! Wat maak JIJ mee en wat wil JIJ weten? Je leest wat anderen in eenzelfde situatie te vertellen hebben en je krijgt informatie. Je kunt ook zelf aan de slag met allerlei doe-dingen in het boek Mag ik ook ff?

Het boek is geschreven door Martine Kapitein en Rita van der Horst. Martine is GZ psycholoog. Zij is als zodanig, en als algemeen coördinator, aan het expertisecentrum Brein Support verbonden. Rita was werkzaam bij RMC Groot Klimmendaal, Arnhem. Zij werkte met kinderen, jongeren en volwassenen met NAH.

Dit boek is een uitgave van de Hersenstichting Nederland en is te bestellen onder het ISBN nummer: 978-94-90396-01-5 en kost 7,50 euro. 

Broers en Zussen van

“Weet je, er zitten zoveel kanten aan. Het ene moment ben ik blij dat mijn broertje er nog is. Het andere moment ben ik pissig op hem, of ben ik jaloers op alle aandacht die hij krijgt. Daar voel ik me dan weer schuldig over. Of ik mis mijn broertje zoals hij vroeger was en wil ik dat alles normaal is.” Sanne.

“Soms denk ik wel eens – hij doet het expres. Hij is gewoon strontvervelend. Maar dan weet ik weer – hij kan er echt niks aan doen en vindt het zelf ook niet leuk als hij zo doet.” Mila.

“Ik kreeg heel weinig aandacht in die tijd, maar dat snap ik wel. Mijn ouders hadden al genoeg aan hun hoofd.” Iris.