Brein Support is een expertisecentrum voor mensen met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH).

Brein Support ondersteunt mensen die schade hebben opgelopen aan het brein, de hersenen.

Zoeken
Ervaringsverhalen
 

 20110127_0123.jpgSarah

Mijn zus reed pony elke zaterdag. Dat vond ze geweldig. Maar … ze kreeg een ongeluk. Ze viel keihard op haar hoofd. Toen het gebeurde was ik in het winkelcentrum met een vriendin. We stonden te kletsen, toen mijn mobieltje ging. Het was mijn vader die heel snel vertelde dat Merel gevallen was en in het ziekenhuis lag. Ik moest meteen naar huis komen en wachten tot hij weer zou bellen. Ik ben toen samen met mijn vriendin naar huis gefietst. Toen ik afstapte, trilde ik door mijn hele lijf. ’s Avonds ben ik naar Merel gaan kijken en schrok me rot. Niemand had me verteld hoe ze erbij lag. Mijn moeder keek me nauwelijks aan toen ik binnenkwam. Ze staarde alleen maar naar Merel, die in coma lag. Ik bestond gewoon niet voor haar.

Raoel

Mijn broer had al een tijdje last van zijn rechterhand. Die hand maakte rare bewegingen zonder dat hij dat wilde. Toen zijn rechtervoet dat ook ging doen, zijn mijn ouders met Joeri naar de dokter gegaan. Hij moest voor onderzoek naar het ziekenhuis en op de dag dat ze de uitslag kregen, had ik een spreekbeurt. Die ging over ruimtevaart. Ik was daar hartstikke zenuwachtig voor, maar dat heeft niemand gemerkt. Toen ik uit school kwam, vroeg mijn moeder niks over mijn spreekbeurt. Ze zat alleen maar aan de telefoon om iedereen het slechte nieuws te vertellen. Joeri bleek een hersentumor te hebben. Ik wist niet precies wat dat was, maar in ieder geval was het niet goed.

Szofia 15 jaar, Brein Support Arnhem

Eind goed, al goed. Er was eens een meisje op het platteland.  Ze had bruine ogen en bruine krullen. Haar naam was Evelin. Zij had een bruine paardje. Het was een merrie, Sophie, heette die. Ze was heel lief, maar ook een beetje eenzaam. En was heel erg bang voor harde geluiden . Als het onweerde werd Sophie gevaarlijk van angst.  Een keer verhuisde Evelin, naar de stad en Sophie werd naar een manege gebracht. Daar was het paardje goed verzorgd. En was altijd blij als zij haar baasje zag  en  Evelin op haar reed. Maar als het meisje er niet was… In de weide stond ze altijd ver weg van  de groep. En één keer bleef het hek open. Er kwamen honden van de boerderij binnen. De meeste paarden werden met rust gelaten. Maar de honden vielen Sophie aan. Hoewel ze ook schopte, beten ze haar in de benen. Haar wonden werden niet goed behandeld. De volgende dag ging Evelin naar de manege. Zij zag dat haar paardje gewond was. Ze  werd boos. En bracht Sophie naar een andere manege. Daar was het paardje niet alleen goed verzorgd maar ze kreeg ook vrienden, en het hek bleef nooit meer open. Ze leven nog lang en gelukkig.

Mijn zus

Mijn zus die heeft een handicap
Mijn zus van zeventien
Een niet aangeboren hersenletsel
Je zou het zo niet zeggen
Er is niets aan haar te zien
Van dat niet aangeboren hersenletsel
Soms schiet ze zomaar uit haar slof
Of heeft ze weer een dip
Met haar niet aangeboren hersenletsel
Mijn ouders zeggen tegen mij:
Toon jij nu maar begrip
Voor dat niet aangeboren hersenletsel

En alle aandacht gaat naar haar
Die eist ze constant op
Met haar niet aangeboren hersenletsel
Dan denk ik: zusje laat nou maar
Houd eventjes je kop
Met je niet aangeboren hersenletsel

En iedereen roept: ach en wee
En iedereen die zegt: o jee
Het zit die zus van jou toch ook niet mee
Maar verdomme, wie denkt er nog aan mij

Lied van Flashback

(verwerkingsprogramma van RMC Groot Klimmendaal)

Ik voel me vaak zo totaal alleen gelaten
Alles draait in dit gezin steeds om mijn zus
En hoe ik me voel heeft niemand in de gaten